آقای فردوسی پور تاکی میخواهید به این حرکات ادامه دهید؟
ظهور فوتبال به عنوان یکی از تاثیر گذار ترین پدیده های در زندگی اجتماعی در اواخر قرن بیستم و اوایل قرن بیست و یکم معرفی کرده است که آرام آرام این پدیده به عنوان یک صنعت و قطبی که می تواند از زوایای مختلف سیاسی و اجتماعی و از منظر تجاری مورد بررسی قرار گیرد، بطوریکه امروزه هم از لحاظ گردش مالی و تجاری و هم از منظر سیاسی یکی از موثر ترین عوامل اجتماعی و سیاسی ارزیابی می شود.
از منظر سیاسی میتواند با یک پیروزی چشمگیر در یک تورنمنت توجه عمومی را از سخت ترین موضوعات تحت الشعاع قرار دهد و باعث بازسازی روحیه جمعی دریک اجتماع گردد. مانند پیروزی آرژانتین در مقابل انگلیس و در جام 1978 بعد از شکست در غائله جزایر فالکلند (مالویناس) با آن حرکت مارادوناکه داستانش را خود میدانید و از منظر مالی حجم گردش مالی و تاثیر آن در تجارت امروز دنیا شاید بتوان این پدیده را منحصر به فرد توصیف نمود.
با این وصف میتوان به چرائی اهمیت پخش مستقیم فوتبال که گهگاه میلونها و گاهی میلیاردها انسان راپای تلویزیون میخکوب می کند و ساخت برنامه هایی در ارتباط با فوتبال اهمیتی فوق العاده یافته است پی برد، بطوریکه اکثر برنامه ای روزهای تعطیل (یکشنبه ها در اروپا) بگونه ای به پخش برنامه های مربوط به لیگ کشورها و در مقاطعی به تورنمنت ها ی مناسبتی اختصاص می یابد. بطور مثال در ایتالیا هر یکشنبه بعد از ظهر برنامه ای بنام « کولی که» که اززمان شروع همزمان بازیهای فوتبال سری A از فرستنده RAI 2 شروع میشود و تا پایان آخرین مسابقه ادامه می یابد. و سایر فرستنده ها که به مصاحبه های بعد از بازی و نشان دادن گلهای مسابقات و این سری برنامه ها از سایر فرستند های مدیاست و رای تا بعد ازنیمه شب ادامه می یابد، نشانه هایی از این درجه اهمیت این پدیده در اروپا دارد. کمابیش سایر کشور های اروپایی با شدت کمتر و بیشتر همین روند را ادامه میدهند.
اما مهمترین برنامه که امروزه در تمامی کشورهای حتی غیر اروپایی با اندکی تفاوت پخش می شود برنامه ای است بنام 90 که بیشتر به بررسی لیگ کشورهای متبوعه ویا سایر مسابقات فوتبالی اختصاص یافته است. در ایران نیز ده سالی هست که به همت عادل فردوسی پور و پخش شبکه 3 این برنامه در بدترین زمان ممکن یعنی حوالی نیمه شب روزهای (معمولا)دوشنبه برقرار و ادامه دارد.
تاثیر این برنامه در فوتبال ایران بقدری است که تمامی وسایل ارتباط جمعی را نیز تحث تاثیر خود قرار میدهد و از دیدگاه کارشناسی بطور کلی برنامه ای مفید ارزیابی شده است. تردیدی نیست که برنامه 90 از دیدگاه آموزشی نقشی بسیار سازنده داشته و دارد ولی متاسفانه از دید کارشناسی بسیار ضعیف و از لحاظ اجرا در سطح متوسطی قرار دارد. چرا میگوییم از دید کارشناسی بسیار ضعیف است چون از کارشناسانی بهره می گیرد که از لحاظ مقبولیت در جامعه فوتبال ایران در سطح بالایی نیستند وبه دلیل همین عدم مقبولیت عمومی بسیار قوی و عدم اعتماد به نفس کافی کارشناسان و روح محافظه کاری موجود در نزد ایشان، از لحاظ کیفی بسیار نازل است و بیشتر زمان برنامه به نان قرض دادن و تعریف های آنچنانی میگذرد .
در بعد داوری بیشتر به توجیه وقایع پرداخته می شود تا کالبد شکافی مسائل داوری. علاوه بر آن از بعد بهره برداری تبلیغاتی خواه اجتماعی و سیاسی و از بعد بهره برداری تجاری نیزبرنامه ای موفق است چون با دعوت از اشخاص و جهت دادن به برنامه باعث افزایش و کاهش محبوبیت اشخاص فوتبالی و حتی سیاسی می شود و علاوه بر آن یک منبع درآمد کاذب برای مخابرات و یک منبع درآمد برای صدا وسیما شده است.
بدلیل الزام به وجود چنین برنامه ای که عمری چنین طولانی به آن بخشیده است این برنامه ادامه یافته ولی مدتی است که مجری موفق سابق و مشاطه گر امروز آن عادل فردوسی پور یا بقول ظریفی "فردوسی پول" از روال عادی خارج شده است و تا سطح یک برنامه سفارشی تنزل یافته است. سوالات عمومی برنامه که باید در راستای پیشبرد اهداف فرهنگی و افزایش سطح معلومات بینندگان باشد به زمینه سازی برای تشنج و افزایش هیجان کاذب و گهگاهی در راستای تحقیر یک گروه و اثبات علائق رنگی بکار گرفته شده است تا جایی گروهی از تماشاگران آگاه کمر به تحریم آن بسته اند که بیم آن میرود تا از بییندگان آن کاسته شود. از جمله سوالاتی که در راستای محبوبیت فلان و کذا مطرح شده بود و یا سوال هفته گذشته مبنی بر اندازه گیری تعداد هواداران یکی از دو تیم محبوب پایتخت مطرح شده بود. شک نیست که افرادی در این مسابقه شرکت می کنند و در پایان بفرض مشخص می شود که تعداد شرکت کنندگان دراین مسابقه (و نه تعداد هواداران) یکی ازدو تیم بیشتر خواهد بود.
سوال اینجاست که جواب این مسابقه چه مشکلی از فوتبال ما را حل می کند؟
اصولا هدف از تعیین چنین پرسشی چیست؟ ازین دست پرسش های سوال برانگیز دراین برنامه بسیار است. که بیشتر ماهیت رنگی و علائق گروهی خاص را تداعی می نماید.
یکی دو هفته قبل در برنامه تان تعدادی از مسابقه های لیگ های برتر اروپایی را نشان میدادید که در آنجا نیز مسئله برخورد با توپ مسئله ای حل ناشدنی بود و یا اشتباهات داوران را نشان میداد و طرز برخورد درست مربیان و هواداران تیم های مختلف با این موضوع را به همگان نشان داد. اینگونه حرکات فرهنگ سازی است آقای فردوسی پور نه دامن زدن اختلاف و ایجاد شبهه.
زمانی شما می توانید در این مورد بررسی دقیق داشته باشید که جامعه آمار شما از طیفی یکسان و کاملا تصادفی برخوردار باشد. ساعت نمونه گیری ساعتی مناسب باشد. محیط مناسب باشد و الی انحراف از معیار و میزان جقدر خواهد بود؟ آقای فردوسی پور و تهیه کنندگان این برنامه؛ تا کی میخواهید علائق خود را در زیر اینگونه حرکات قایم کنید؟ اصلا هدفتان چیست؟
آن میکرفن دانشگاه عمومی که ارثیه خانوادگی شما نیست که با آن هرکار که میخواهید بکنید و با وقت مردم و اعصاب گروهی از جوانان و نوجوانان بازی بازی کنید؟ آیا شما صلاحیت اداره چنین برنامه ای را دارید یا آرام آرام مشروعیت خود را در توانایی اداره آن از دست می دهید؟
بی گمان تکرار اینگونه حرکات باعث از رونق افتادن برنامه خوب و مفیدی خواهد شد که در همه دنیا طرفداران زیادی دارد و بیم آن میرود که از سوی گروهی از هواداران مورد تحریم قرار گیرد و این حیف است.
محسن سلیمانی (آ ل)
No comments:
Post a Comment